[ سوره النحل ‹ 16 › : آيات 1 تا 2 ] بِسْمِ اللَّه الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ أَتى أَمْرُ اللَّه فَلا تَسْتَعْجِلُوه سُبْحانَه وَتَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ ‹ 1 › يُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِه عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِه أَنْ أَنْذِرُوا أَنَّه لا إِله إِلَّا أَنَا فَاتَّقُونِ ‹ 2 › ترجمه : بنام خداوند بخشنده بخشايشگر 1 - فرمان خدا ( دائر به مجازات مشركان و مجرمان ) فرا رسيده است براى آن عجله نكنيد منزه و برتر است خداوند از اينكه شريك براى او قائل مىشوند . 2 - فرشتگان را با روح الهى به فرمانش بر هر كس از بندگانش بخواهد نازل مىكند ( و به آنها دستور مىدهد ) كه مردم را انذار كنيد ( و بگوئيد ) معبودى جز من نيست بنا بر اين از مخالفت ( دستور ) من بپرهيزيد . تفسير : فرمان عذاب نزديك است همانگونه كه قبلا گفته شد قسمت مهمى از آيات آغاز اين سوره در مكه نازل شده است ، در همان ايام كه پيامبر ص درگيرى شديدى با مشركان و بت پرستان داشت ، و هر روز در برابر دعوت حيات آفرين و آزادىبخش او به بهانه هايى متوسل مىشدند ، از جمله اينكه هر گاه پيامبر ص آنها را تهديد به عذاب الهى مىكرد بعضى از لجوجان مىگفتند اگر اين عذاب و كيفر كه مىگويى راست است پس چرا به سراغ ما نمىآيد ؟ !